Stephan Wetzels
Denken en Zijn

De politieke realiteit als paradox

Print Friendly, PDF & Email

“Het poldermodel is failliet, we moeten gaan polderen”

Komende maanden zullen we dankzij onze ongetemperde mediacratie overgoten worden met politieke tegenstellingen. De bedoeling is dat we onze plaats bepalen in de wirwar van (sub)ideologie, pragmatisme en populistisch gekrakeel. Daarbij worden we gedreven door de hoop dat onze keuze de beste oplossing voor de moeilijkste problemen betekent, door een eigen agenda en/of een geloof in de democratie (stemplicht), in het achterhoofd houdende dat de overgrote meerderheid geen enkel idee heeft van de complexe politieke problematiek en economische realiteit.

Het huidige politieke landschap stemt echter buitengewoon somber. De voornaamste reden daarvoor is dat de pluriformiteit van de Nederlandse samenleving het politieke stelsel heeft lamgelegd. De zetelverdeling van 2010 heeft deze sluimerende verdeeldheid en politieke versnippering onverbiddelijk aan het licht gebracht. Het failliet van het poldermodel, is met de afgebroken onderhandelingen en de onwillige oppositie bovendien nogmaals bevestigd.

De pluriformiteit maakt echter een poldermodel binnen het huidige politieke systeem noodzakelijk. En daarom is op voorhand de uitslag van de nieuwe verkiezingen geen oplossing voor het bestaande probleem, maar slechts het probleem opnieuw definiëren, oftewel de paradox bevestigen. De overstelpende klaarblijkelijkheid van deze constatering maakt het onbegrip over het handhaven van het huidige systeem alleen maar onbegrijpelijker. Nog los van de onbegrijpelijke beweegredenen van de PVV om uit de gedoogconstructie te stappen. Als er al sprake was van de mogelijkheid tot politieke macht, dan was dit nu het geval-en wel buitengewoon riant. Met deze beweging van de PVV geeft ze feitelijk haar politieke invloed voor de komende jaren op. Het is te hopen dat de PVV-kiezer zal beseffen dat politieke invloed slechts kan plaatsvinden door middel van samenwerking, en slechts in een totalitaire staat een eigen partijprogramma tot in de puntjes kan worden vervuld.

Ter illustratie geef ik hier de situatie van 2010, en daarachter mijn voorspelling voor 2012:

Partij 2010 Voorspelling 2012
VVD 31 32
PvdA 30 24
PVV 24 18
CDA 21 15
SP 15 24
D66 10 15
GroenLinks 10 12
ChristenUnie 5 5
SGP 2 2
Partij voor de Dieren 2 2

 

Ongeacht of deze voorspelling realiteit wordt, het blijkt overduidelijk dat de vragen omtrent coalitievorming onverminderd belangrijk blijven: Waar haalt Links 28 zetels vandaan? Centrum Rechts is per definitie onmogelijk geworden, aangezien de PVV zichzelf heeft geïsoleerd. En juist het feit dat deze partij zich heeft geïsoleerd maakt een coalitie die te verzinnen is onmogelijk. Paars-plus blijkt de enige haalbare optie, maar dan moeten de mislukkingen van Paars II vergeten worden en zal er desondanks gepolderd moeten worden, wat het oppositie-populisme in de kaart zal spelen.

Oplossingen? Plato laten we voorlopig nog maar even in de kast. Een forse kiesdrempel lijkt op korte termijn de enige realistische oplossing en dan geen 5% maar 8% van het totaal aantal uitgebrachte stemmen. Dat zal voor de eerstvolgende verkiezingen een onmogelijke kaart blijken, maar de paradoxale situatie die zal ontstaan moet leiden naar een hervorming van het democratische bestel. Tot die tijd kunnen we ons verheugen met allerlei stukken, boeken, debatten, uitzendingen en krantenartikelen die al deze bovenstaande eenvoudige constateringen slechts zullen bevestigen.

Leave a comment



Ruben

6 years ago

PVV is echter niet echt rechts, maar economisch gezien bijna even links als de SP. Het zijn een soort nationaal georiënteerde socialisten die vooral naar binnen gekeerd zijn en veel heil verwachten van de overheid.

Stephan Wetzels

6 years ago

Nergens in mijn stuk staat dat de PVV rechts is, wel dat “rechts” per definitie onmogelijk is geworden.. De PVV is een populistische partij met sterke opvattingen die je klassiek links of rechts kunt indelen. Mijn punt is dat ik niet begrijp wat de PVV beoogt met de breuk met centrum-rechts, aangezien dat mij een enige mogelijkheid lijkt/leek op politieke macht.

Piet Spee

5 years ago

De PVV laat zich moeilijk indelen. Links, rechts of in het midden. Zij wilt ook geen regeermacht, want dit betekend verantwoordelijkheid nemen. Hun leider heeft een goede antenne van wat in het land mis is. Hij signaleert zonder een oplossing te bedenken. Een succesformule ? Het levert in elk geval veel stemmen op. En bij de kiezer gaat het vooral om, zoals een Duitse econoom zich uitdrukte: “Erst das Fressen und dan die Moral”.

Abonneren


 

Verschenen

Copyright 2017 Stephan Wetzels © All Rights on texts Reserved